Katedra św. Pawła [Dom] Spoczywa niczym lew na najwyższym (!) wzniesieniu Starego Miasta. Zbudowana w 13. wieku w stylu mieszanym, romańsko-gotyckim. Z biegiem lat była uzupełniana o dodatkowe części, np. wieniec czterech kaplic za ołtarzem głównym i przypominający kaplice katedr francuskich, zbudowany został dopiero w 17. wieku, przez księcia biskupa, zwanego „Bombenbernd”. Christoph Bernhard von Galen, bo tak naprawdę się on nazywał, zakochany był we Francji i stylu rządzenia władcy absolutnego Ludwika XIV.W przedsionku katedry wiszą zdjęcia pokazujące wielkie zniszczenia katedry w czasie 2. wojny światowej. Zachodni gotycki portal wejściowy nie został odrestaurowany, a w zamian tego biskup Keller, sprawujący urząd w latach 50-tych 20. wieku postanowił o zamurowaniu portalu i uwieńczeniu go dość nowoczesnymi oknami artysty francuskiego, Maxa Ingranta. Do dziś niektórzy starsi mieszkańcy Münster nie mogą mu tego przebaczyć. Wewnątrz katedry wita nas wysoki na 6 metrów św. Krzysztof, patron podróżujących.Koniecznie należy zobaczyć zegar astronomiczny, znajdujący się w południowej nawie tuż za ołtarzem głównym. Zegar pochodzi z 1540 roku, pokazuje nam nie tylko godziny, ale też układ pięciu znanych wtedy planet, fazy księżyca czy znaki zodiaku. Ale uwaga, wiedzieć należy, że wskazówka pokazująca godziny porusza się dokładnie odwrotnie niż nasze zegary. A ponieważ mamy tu do czynienia z zegarem przedkopernikowskim, piękne miasto Münster umieszczone zostało w samym centrum zegara, a tym samym w centrum uniwersum. Raz na dzień, o godzinie dwunastej można zobaczyć spektakl: trzej królowie pojawiają się na balkoniku, składając pokłon Dzieciątkowi Jezus, siedzącemu na kolanach Matki.
DO GALERII  DO GÓRY 
|
Kościół mieszczański p.w. św. Lambertusa Zbudowany został na skrzyżowaniu ważnych dróg handlowych i służył mieszczanom w przeciwnieństwie do katedry, która była kościołem biskupa. Nie ucierpiał zbyt wiele podczas 2. wojny światowej, tak że zaskakuje nas swoją oryginalnością i gotyckim bogactwem pochodzącym z 15. wieku. Jedynie wieża kościoła zbudowana została od nowa pod koniec 19. wieku w stylu neogotyckim. Na wieży rzucają się w oczy trzy klatki – pozostałość po sekcie nowoochrzeńców, zwanych „Wiederfäufer”. Z wieży też możemy co wieczór (oprócz wtorku) między godziną 21. a 24. w nocy usłyszeć róg trębacza, należącego pięknej tradycji, nawiązującej do minionych epok, kiedy to na trębaczu ciążyło bardzo ważne zadanie z zakresu bezpieczeństwa miasta.Zajrzyjmy do środka. Na wiszących organach gra prof. Adam Tomasz Nowak z Warszawy, wirtuoz w swym fachu. We wnętrzu kościoła na uwagę zasługują szczególnie okna za ołtarzem, które zrobione zostały na wzór okien katedr francuskich oraz kazalnica, z której głosił kazania biskup Clemens August von Galen. Były to kazania szczególne, gdyś zwracał się on bezpośrednio przeciwko hitlerowcom i ich metodom. A ponieważ był bardzo popularny, a hitlerowcy bali się powstania w mieście, nie odważyli się biskupa aresztować.
DO GALERII  DO GÓRY 
|
Gotycki ratusz z Salą Pokoju Bogata fasada ratusza z drugiej połowy 14. wieku jest dowodem na majętność miasta i jego mieszkańców. Oni sami zbudowali swój ratusz i tak go wyposażyli. Najstarszą częścią ratusza jest obecna Sala Pokoju - „Friedenssaal”, w którym podpisano część hiszpańsko-holenderską Pokoju Westfalskiego, kończącego w Europie 17. wieku tzw. wojnę trzydziestoletnią. Sala ta służyła też jako sala posiedzień rady miejskiej oraz sala sądowa. Oryginalnie zachowane drogocenne wyposażenie Sali z drugiej połowy 16. wieku świadczy o byłych funkcjach pomieszczenia. Na ścianach wiszą obrazy posłów obecnych przy rokowaniach mających zakończych wojnę trzydziestopletnią. Na odbudowę ratusza po 2. wojnie światowej mieszkańcy Münster zbierali datki za pomocą loterii, uzbierawszy w ten sposób połowę sumy potrzebnej do odbudowy!
DO GALERII  DO GÓRY
|
Kamienice kupieckie na Rynku Głównym (Prinzipalmarkt) Niestety, tylko kilka fasad kamienic zachowało swój pierwotny wygląd, m.in. fasada kamienicy Cafe Kleimann, z oryginalnymi biało-czerwonymi okiennicami z czasów hanzeatyckich. Większość domów została tak bardzo zniszczona, że odbudowano je w sposób bardzo uproszczony, ale na starych parcelach i w oparciu o stare wzory. Cały Rynek Główny jest objęty ochroną zabytków i panują tu bardzo ostre reguły co do wyglądu ulicy. Budulcem był przede wszystkim złoty paskowiec z poblickich Baumberge. Kamienice maja maksymalnie trzy piętra i uwieńczone są charakterystycznymi szczytami. Zabroniona jest wszelka reklama. Nazwy sklepów zrobione są jednolicie z liter w kolorze złotym z paroma wyjątkami nie rzucającego się w oczy koloru czarnego. Latem wiszą biało-czerwone kwiaty, gdyż kolory te w połączeniu ze złotym kolorem kamienic oddają kolory herbu miasta Münster.
DO GALERII  DO GÓRY 
|
Barokowy kościół św. Klemensa Przepiękny okrągły kościółek w stylu baroku włoskiego powstał w połowie 18. wieku, a mistrzem budowy był specjalista architektury barokowej Johann Conrad Schlaun. Budowę zalecił ówczesny książe biskup Clemens August von Wittelsbach, który – uwaga – miał polskiego dziadka! Był nim nikt inny jak polski król Jan III Sobieski.Kościół św. Klemensa był w swej pierwotnej postaci kościołem przyszpitalnym. W szypitalu tym było do 19. wieku jedynie 16 łóżek. Ponieważ cały kompleks został bardzo zniszczony w czasie 2. wojny światowej, zdecydowano o odbudowie szpitala w południowej części miasta (obecnie szpital św. Clemensa), a jedynie żywopłot ogrodu przypomina nam przebieg byłych murów szpitalnych. Kościół odbudowano na originalnym miejscu. Jest on własnością miasta, które oddało go do dyspozycji zagranicznych misji katolickich. Obecnie msze święte sprawują w nim Chorwaci i Włosi.
DO GALERII DO GÓRY
|
Barokowy pałac Erbdrostenhof Znajduje się przy ulicy Salzstraße, jest bardzo imponującym i jednym z nielicznych świadków przeszłości miasta z czasów, kiedy to magnaci mieli duży wpływ na politykę w Münster. Zbudowany w połowie 18. wieku na życzenie Adolfa Freiherr zu Vischering przez znanego architekta barokowego, Johanna Conrada Schlauna zgodnie z ówczesnymi wymogami architektonicznymi służył celom rozrywkowym ówczesnej wysoko usytuowanej grupy społecznej. Podczas 2. wojny światowej zupełnie zniszczony. Fasada pałacu odbudowana została pieczołowicie do stanu pierwotnego. Oryginalne wnętrza jednak, oprócz Sali Balowej, znikły bezpowrotnie. Sam pałac jest dalej własnością rodziny zu Vischering. Sala Balowa udostępniana jest na koncerty i podobne imprezy kulturalne. W pozostałych pomieszczeniach znajdują się biura Landschafstverband Westfalen-Lippe, instytucji zajmującej się m.in. sprawami kultury. Instytucja ta pomagała finansowo przy odbudowie pałacu i otrzymała prawo do wynajmu biur. Na fasadzie zewnątrz warto zwrócić uwagę na 12 głów umieszczonych pod balkonami, przedstawiających 12 miesięcy.
DO GALERII DO GÓRY
|
Promenada Pas zieleni o długości 4,5 km otaczający byłe średniowieczne miasto. Powstał w drugiej połowie 18. wieku na byłych murach miejskich po zakończeniu wojny 7-letniej, podczas której miasto Münster bardzo ucierpiało. Barokowy architekt, Johann Conrad Schlaun, na życzenie miasta wcielił w życie swój pomysł, budując drogę dla powozów i pieszych i otaczając ją lipami. Stan obecny promenady pochodzi z lat powojennych 20. wieku. Część wewnętrzna wyasfaltowana przeznaczona jest dla rowerzystów, a dwa pasy poboczne dla pieszych. W niektórych miejscach jeszcze bez problemów dostrzec można, że promenada stoi na byłym murze miejskim. Tak też wieża Buddennturm czy byłe więzienie „Zwinger” należą do tego przeszłego kompleksu.
DO GALERII DO GÓRY
|
Jezioro Aa Założone sztucznie w latach 20-tych ubiegłego wieku stało się ulubionym celem wypoczynkowym. Nazwa jeziora pochodzi od rzeki, nad którą leży Münster. Długość jeziora wynosi 2 km a szerokość 400 m. Nie jest ono co prawda głębokie ale odradza się kąpiel w nim ze względów zdrowotnych, Niestety jakość wody pozostawia wiele do życzenia. Za to można pożeglować, pojeździć kajakiem lub rowerem wodnym. Bardzo rzadko tafla jeziora zamienia się w sposób naturalny w lodowisko. Spacerując brzegiem lub jadąc rowerem po licznych ścieżkach napotkać można liczne projekty artystyczne w ramach wystawy sztuki nowoczesnej, „Skulpturenprojekte”, odbywające się w Münster co 10 lat. Nad jeziorem usytuowane są również zoo, planetarium wraz z muzeum historii ziemi (Naturkundemuseum) oraz skansen. Na łąkach odbywają się też latem liczne imprezy, jak np, zawody balonowe. Oczywiście jest to też idealne miejsce do grilla, ale pod warunkiem, że nie zapomnimy zabrać ze sobą śmieci!
DO GALERII DO GÓRY
|
Dzielnica Kuhviertel Nazwa dzielnicy pochodzi z czasów, kiedy to wędrowni sprzedawcy bydła zatrzymywali się w tej okolicy na nocleg. Jeszcze sto lat temu nie cieszyła się zbytnio dobrą opinią. Mieszkali tu biedni, bezrobotni, emigranci. Obecnie jest ona bardzo ulubioną dzielnicą przez studentów ze względu na liczne knajpki. Przy ulicy Kuhstrasse [ul. Krowia] napotykamy knajpę przy knajpie. Uwagę należy zwrócić na „Cavete”, założoną w 1958 roku przez studentów i dla studentów po tym, gdy przejezdny student prawa skrytykował miasto za jego skromną ofertę kulinarną, napisał, że w Münster nic się nie dzieje i nie ma nawet żadnej knajpy studenckiej. „Cavete” stała się więc reakcją na tę krytykę. Nazwa oznacza „unikajcie” i nawiązuje do artykułu nawołującego do unikania Münster jako miasta studenckiego. Koniecznie wstąpić należy też do „Pinkus Müller”, jedynej zachowanej do dziś browarni o ciekawej tradycji, by skosztować lokalnego piwa i specjalności kuchni regionalnej.
DO GALERII DO GÓRY
|
Dzielnica Kreutzviertel
DO GALERII DO GÓRY
|
|
